[ « 21 » اللَّهُمَّ وَ إِذْ سَتَرْتَنِي بِعَفْوِكَ وَ تَغَمَّدْتَنِي بِفَضْلِكَ فِي دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضْرَةِ الْأَكْفَاءِ فَأَجِرْنِي مِنْ فَضِيحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ عِنْدَ مَوَاقِفِ الْأَشْهَادِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَ الرُّسُلِ الْمُكَرَّمِينَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ جَارٍ كُنْتُ أُكَاتِمُهُ سَيِّئَاتِي وَ مِنْ ذِي رَحِمٍ كُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِي سَرِيرَاتِي « 22 » لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِي السِّتْرِ عَلَيَّ وَ وَثِقْتُ بِكَ رَبِّ فِي الْمَغْفِرَةِ لِي وَ أَنْتَ أَوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ وَ أَعْطَى مَنْ رُغِبَ إِلَيْهِ وَ أَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ فَارْحَمْنِي ] خدايا ! اكنون كه مرا به پرده گذشت و عفوت پوشاندى ، و در اين جهان فانى ، احسانت را در برابر مردم شامل حال من فرمودى ، پس مرا از رسوايىهاى جهان ابدى ، در برابر اهل محشر كه عبارتند از فرشتگان مقرّب و پيامبران بزرگوار ، و شهدا و شايستگان پناه ده ؛ آن شهدا و شايستگانى كه در دنيا همسايه‌ام بودند ، و من زشتىهايم را از آنان مىپوشاندم ، و خويشاوندانى بودند ، كه در كارهاى بد و اعمال خلافم ، از آنها شرم داشتم . آنان كه به پرده پوشى آنها اعتماد نداشتم . و به تو اى پروردگارم ، در آمرزشت نسبت به خود اطمينان كردم ، و تو سزاوارتر كسى هستى كه به او مطمئن شوند ، و بخشنده‌تر كسى هستى ، كه به او رغبت كنند ، و مهربان‌تر كسى هستى ، كه مهربانيش را بخواهند ؛ پس به من رحم كن .